Door: Martijn van den Berg
Nu ik iets meer dan het jaar verwijderd ben van het einde van mijn studie, is het tijd om voorzichtig te gaan denken aan wat ik na deze studie wil doen. Ik kan vol voor een baan gaan, of verder studeren. In dat geval zou ik voor een master moeten gaan. Alhoewel dit me wel erg trekt, is dit, zeker met de afschaffing voor studiefinanciering, voor veel studenten nagenoeg onmogelijk.

Uit onderzoek is gebleken dat een student met een master anderhalf keer zo veel verdient als iemand met alleen een bacheloropleiding. Dit concept is voor een student erg aantrekkelijk. Daarnaast is een master de ultieme specialisatie: je mag na vele jaren school precies kiezen wat je wil doen. Na zo veel jaar heb je genoeg de kans gehad om te weten wat je wilt, met een master mag je het gaan onderzoeken, in een plaats naar je eigen keuze. Kortom: een master is voor veel studenten zeer aantrekkelijk.

Nu heb ik het niet erg slecht wat betreft financiën, maar er zijn genoeg studenten die net rond kunnen komen van een maximale beurs plus een milde lening. Ongelofelijk gemotiveerde studenten, die graag de kans zouden hebben om nog even verder te studeren. Deze zullen maximaal moeten lenen, met een baantje erbij om dit te kunnen betalen.

Nu kan je natuurlijk bijna rentevrij lenen bij DUO. Dit klinkt wel fantastisch, maar na je studie zit je met een studieschuld opgescheept, en met het huidige economische klimaat heb je een redelijke kans dat je niet meteen een baan vindt. Dit is dus een enorm risico.

Ik ben zelf erg blij dat ik waarschijnlijk nog een master kan doen, met een redelijke keuze. Ik vind de gedachte dat ik binnenkort ergens permanent het schoolleven verlaat erg raar. Ik geniet er nog erg van om elke dag dingen te leren, en daarnaast de vrijheid die je als student hebt. Je hoeft alleen nog maar voor jezelf te zorgen. Helaas zijn er genoeg studenten die dit perspectief niet kunnen hebben, en waarvoor de keuze lastiger zal zijn. En dat is erg vervelend voor al deze hardwerkende studenten.