AVS reageert op onderzoek naar fysiek geweld tegen docenten

De AVS zet vraagtekens bij de manier waarop agressie in het onderwijs momenteel wordt neergezet. Aanleiding hiervoor is de recente aandacht voor fysiek geweld tegen docenten, onder meer op Docentenplein.nl. Volgens de vereniging is dat beeld te smal. Grensoverschrijdend gedrag vraagt om serieuze aandacht. Maar wie alleen naar incidenten kijkt, mist al gauw wat er onder de oppervlakte speelt.

Meer nuance nodig in gesprek over agressie op school

De AVS wijst erop dat haar achterban vooral bestaat uit schoolleiders in het basisonderwijs. Juist daar komt fysieke agressie van leerlingen gelukkig minder vaak voor dan soms wordt gesuggereerd. Dat betekent niet dat er geen probleem is, integendeel, maar wel dat het verhaal breder is. In de praktijk hebben schoolleiders en leraren vooral te maken met oplopende druk van ouders. En die druk, zo blijkt uit een eigen peiling van de AVS onder 413 schoolleiders, is bepaald geen kleinigheid. Uit die peiling komt naar voren dat 17 procent van de ondervraagde schoolleiders grensoverschrijdend gedrag door ouders heeft meegemaakt. Dat is zorgelijk. Nog opvallender is echter dat 68 procent zegt in enige of sterke mate druk van ouders te ervaren. Dat raakt niet alleen leraren in de klas, maar ook schoolleiders, die vaak de boel bij elkaar moeten houden wanneer gesprekken vastlopen of emoties hoog oplopen.

Volgens de AVS is het te simpel om de oorzaak volledig bij ouders neer te leggen. Ouders reageren soms fel, omdat het over hun kind gaat, en daar zit nu eenmaal veel gevoel op. Zorgen over leerresultaten, pesten of welbevinden kunnen hard binnenkomen. Dat is menselijk. Tegelijk ziet de vereniging ook dat scholen winst kunnen boeken in de manier waarop zij zulke lastige gesprekken begeleiden en spanningen proberen te begrenzen, zonder meteen in de verdediging te schieten. Daar wringt het volgens de AVS. De oplossing ligt niet alleen in het weerbaarder maken van leraren, alsof zij vooral incasseringsvermogen moeten ontwikkelen. Dat frame helpt weinig. Veel belangrijker is het om leraren en schoolleiders beter toe te rusten in de samenwerking met ouders. De vereniging pleit daarom voor structurele aandacht voor dit thema in opleidingen.

Kennis van ouderperspectieven, vertrouwen opbouwen, professioneel begrenzen en werken vanuit relatie, het zou eigenlijk net zo vanzelfsprekend moeten zijn als didactiek en pedagogiek. Want uiteindelijk staan ouder, school en kind niet tegenover elkaar, maar naast elkaar. Al vraagt dat soms wel wat onderhoud.