Jongeren in jeugdinrichtingen krijgen nog steeds minder onderwijs en begeleiding dan de bedoeling is. Dat is zorgelijk omdat deze instellingen in de kern gericht zouden moeten zijn op ontwikkeling en terugkeer naar de samenleving. Een jaar na stevige waarschuwingen van drie rijksinspecties blijkt er in de praktijk amper vooruitgang geboekt. Dat meldt de NOS.
Onderwijs is geen bijzaak
In jeugdgevangenissen hebben jongeren wettelijk recht op groepsactiviteiten, en daar valt ook onderwijs onder, tenminste op papier. In de dagelijkse werkelijkheid blijkt het veel stroever te gaan. De norm lag eerder op 77 uur per week en werd al teruggebracht naar 62 uur, maar zelfs dat aantal uren wordt volgens betrokken toezichthouders geregeld niet gehaald. Als lessen uitvallen en begeleiding wegvalt, lopen deze jongeren opnieuw achterstand op, soms nog harder dan ze al deden. De oorzaak ligt voor een groot deel bij de aanhoudende personeelstekorten. De inspecties kregen eerder al signalen over gemiste lesuren, te weinig buitenlucht en activiteiten die simpelweg niet konden doorgaan. Daar komt bij dat strengere regels rond de inzet van zzp’ers de personeelsdruk verder hebben opgevoerd. In Lelystad is de situatie inmiddels ronduit precair, daar is sprake van een tekort van 35 medewerkers, met gevolgen voor veiligheid, behandeling en het dagelijks leefklimaat.
Toekomstkansen onder druk
Kinderombudsman Margrite Kalverboer luidt opnieuw de noodklok. Volgens haar krijgen deze jongeren onvoldoende onderwijs, te weinig passende behandeling en nauwelijks een zinvolle invulling van hun vrije tijd. Haar waarschuwing: als dit zo doorgaat, neemt de kans toe dat jongeren niet herstellen maar juist verder afglijden. Dan blijft een jeugdzonde niet klein, dan groeit die door. Ook het College voor de Rechten van de Mens en meerdere inspectiediensten kijken kritisch naar de situatie.
Kalverboer stelt dat vrijwel alle kinderrechten onder druk staan, afgezien van de meest basale voorzieningen zoals onderdak, eten, drinken en een bed. Dat is een pijnlijke constatering. Jeugddetentie draait immers niet alleen om begrenzen en beveiligen, maar óók om opvoeden, herstellen en perspectief bieden. De verhalen uit de praktijk geven die kritiek extra gewicht.
Een oud-gedetineerde vertelde aan Nieuwsuur dat hij soms meerdere dagen geen onderwijs kreeg, simpelweg omdat er niemand beschikbaar was om hem te begeleiden. Daarnaast zeggen jongeren en ouders dat klachten soms werden ontmoedigd of zelfs ingetrokken in ruil voor kleine beloningen, zoals sigaretten, een flesje wasverzachter of een cola.
Er zijn bij dit artikel nog geen reacties geplaatst